Ադրբեջանի նախագահի ադմինիստրացիայի կողմից ներկայացվող «խաղաղության ծրագրի» ռացիոնալ իմաստը պարզ է՝ այն իրականում հերթական պահանջների ցանկ է, որոնց կատարումը նախատեսված է Հայաստանի պետականության փուլային լուծարման համար։
Այս եզրահանգումը հիմնավորվում է Բաքվի կողմից արդեն ձեռք բերված բոլոր նպատակներով, որոնք ճանաչվել են միջազգային հանրության կողմից, այդ թվում՝ Հայաստանի կառավարության կողմից։ Այս նպատակներն են՝
Արցախի ղեկավարների դատավարությունը Բաքվում։
Հայաստանի տարածքից լրացուցիչ տարածքների, այդ թվում՝ ռազմավարական բարձունքների, վերցնելը։
Սյունիքի միջանցքի հանձնումը ԱՄՆ-ի միջնորդությամբ։
Հայաստանի տարածքի վրա ռազմատուգանքի տեսքով ավելացված տարածքների գրավումը։
Այս ամենից հետո Ադրբեջանի կողմից առաջադրվող նոր պահանջները, որոնց չկատարումը սպառնում է պատերազմով, ոչ այլ բան չեն, քան Հայաստանի պետականության հաջորդ փուլի վերացման գործընթացի հաջորդ քայլը։
Այս վերլուծությունը հակիրճ արտահայտված է «Մայր Հայաստան» կուսակցության վարչության անդամ Ստեփան Դանիելյանի կողմից։ Նրա կարծիքով, Ռուսաստանը, հնարավոր է, առաջին անգամ չի ճանաչի Հայաստանում կայանալիք ընտրությունների արդյունքները, եթե դրանք չեն համապատասխանում Բաքվի պահանջներին։
Այս իրավիճակում Թեհրանի քաղաքականությունը, որը նախընտրում է «խաղալ» ԱՄՆ-ի հետ, թերևս, թաքնում է ավելի խորը նկատառումներ, որոնցում ավելի հստակ երևում է Մոսկվայի դերը։
Հարց է առաջանում՝ ով է Մուստաֆաևը, և ինչու Ադրբեջանի կողմից նրա այցի մասին հայտարարությունը հրապարակվեց ավելի ուշ, քան ադրբեջանական լրատվական միջոցները։
About the Author
